Aktualności - aptekaszpitalna.pl - farmacja.pl,  AptekaSzpitalna.pl - farmacja.pl,  Artykuły - aptekaszpitalna.pl - farmacja.pl,  Bez kategorii,  Farmaceuta w szpitalu - aptekaszpitalna.pl - farmacja.pl

Rozliczanie żywienia pozajelitowego immunomodulującego

To dość korzystne rozliczenie ma na celu umożliwienie szpitalom pokrycie wysokich kosztów zakupu preparatów zawierających glutaminę oraz kwasy omega-3, które powodują, że cena takiej mieszaniny odżywczej jest o 100-200 zł wyższa od kompletnego żywienia pozajelitowego.

 

Nieścisłości w różnych definicjach

Przede wszystkim, do rozliczenia immunomodulującego żywienia pozajelitowego, tak samo jak kompletnego żywienia pozajelitowego, konieczny jest odpowiedni, wynikający ze Standardów Żywienia Pozajelitowego i Dojelitowego, sposób monitorowania, nadzoru i prowadzenia dokumentacji leczenia żywieniowego. Nie jest możliwe, aby poprawnie rozliczyć takie leczenie bez przeprowadzenia pacjentowi wymaganych badań czy też wypełnienia karty metabolicznej chorego.

Wątpliwości pojawiają się jednak Ukradli kosmetyki z apteki. Policja publikuje zapis z monitoringu… w chwili, gdy zadamy sobie pytanie, co może zostać rozliczone jako żywienie immunomodulujące?

O ile w przypadku kwasów tłuszczowych omega-3 wszyscy są zgodni, o tyle wartości dawek glutaminy zawarte w Farmaceutycznych standardach sporządzania mieszanin do żywienia pozajelitowego Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego, Definicjach i opisach leczenia żywieniowego przekazanych do Narodowego Funduszu Zdrowia opublikowanych w Postępach Żywienia Klinicznego w 2008 roku oraz w charakterystyce produktu leczniczego preparatu Dipeptiven są dość rozbieżne, co pociąga za sobą sporą liczbę zapytań w tym temacie.

Czytaj także:  Nerki zagrożone, gdy pacjent stosuje leki na zgagę

 

Zgodnie z dokumentem ChPL zalecane dawkowanie Dipeptivenu to 1,5-2,5 ml/kg m.c./dobę, co odpowiada 300-500 mg dipeptydu L-alanylo-L-glutaminy, czyli około 200-330 mg glutaminy. W Farmaceutycznych standardach znajdziemy definicję mówiącą o minimum 200mg glutaminy / kg m.c., co w zasadzie po przeliczeniu na dawkę dipeptydu dałoby ten sam wynik.

Jednakże stanowisko POLSPEN-u, zawarte w Definicjach i opisach leczenia żywieniowego (…) i najbardziej rozpowszechnione, mówi o minimum 1ml preparatu, czyli poniżej zalecanej przez producenta dawki.

 

Definicje i opisy (…)ChPLFarmaceutyczne standardy (…)
  glutamina – Dipeptivenminimum 1ml / kg m.c.1,5-2,5 ml / kg m.c. minimum 200 mg glutaminy / kg m.c. (w przeliczeniu ok. 1,5 ml / kg m.c.)
kwasy omega-3 – Omegavenminimum 1ml / kg m.c.1-2 ml / kg m.c.minimum 0,1g oleju rybiego /kg m.c. (ok. 1ml/kg m.c.)
u dorosłych

 

Która wersja jest właściwa?

Pozostają pytania, z czego wynikają te nieścisłości i na której „wersji” można się opierać, rozliczając procedurę żywienia pozajelitowego.

O ile na pierwsze nie znam odpowiedzi, o tyle przy drugim  – mimo że nawet w trakcie szkolenia specjalizacyjnego podawana jest wersja „farmaceutyczna”, zawarta w Standardach, skłaniałabym się do stanowiska POLSPEN-u, jako że takie definicje zostały podane wiele lat temu do Narodowego Funduszu Zdrowia. Wystrzegałabym się jednak doszukiwania się w tych rozbieżnościach skrótu myślowego, z którym się już spotkałam – że pod 1ml Dipeptivenu ze stanowiska POLSPENu kryje się 200 mg glutaminy, mimo że 1 ml preparatu zawiera 200 mg dipeptydu L-alanylo-L-glutaminy, a nie są to przecież związki tożsame.

Prawda jest jednak taka, że nadrzędne w stosunku do wszystkich definicji są możliwości metaboliczne pacjenta, ponadto nie bez znaczenia pozostaje konieczność stopniowego wprowadzania żywienia pozajelitowego, zwłaszcza u ciężko chorych, w związku z czym przez pierwsze dni zakładana dawka i tak jest rzadko osiągana.

Kolejnym aspektem jest to, że podaż zarówno glutaminy, jak i kwasów tłuszczowych omega-3, musi być proporcjonalna do podaży pozostałych substancji odżywczych, co też może w pewnych sytuacjach ograniczyć możliwości podania pełnych zalecanych dawek substancji immunomodulujących. I w tym wszystkim właśnie klinicyści znajdują ratunek z całego zamieszania, ponieważ każda podana pacjentowi dawka, jeśli jest dobrze uzasadniona i opisana, nie powinna zostać zakwestionowana przez Narodowy Fundusz Zdrowia i ma prawo się obronić.

 

Piśmiennictwo:

  1. Pertkiewicz M., Orawczyk T., Korta T., Definicje i opisy leczenia żywieniowego przekazane do Narodowego Funduszu Zdrowia; Postępy Żywienia Klinicznego Przykładowa strona ; Wydawnictwo Lekarskie PZWL 2007
  2. Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne; Farmaceutyczne standardy sporządzania mieszanin do żywienia pozajelitowego Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego; Krakowskie Wydawnictwo Scientifica Sp. z o.o. 2017
  3. Charakterystyki produktu leczniczego Veniam quos dolorem quae omnis facilis preparatów Dipeptiven i Omegaven
  4. Polskie Towarzystwo Żywienia Pozajelitowego, Dojelitowego i Metabolizmu, Standardy Żywienia dojelitowego I pozajelitowego, Krakowskie Wydawnictwo Scientifica Sp. z o.o. 2014

 

Pozostałe artykuły autora o tematyce immunożywienia:

Wprowadzenie do immunożywienia 

Artykuł Rozliczanie żywienia pozajelitowego immunomodulującego pochodzi z serwisu aptekaszpitalna.pl.

Artykuł Rozliczanie żywienia pozajelitowego immunomodulującego pochodzi z serwisu Farmacja.pl.

Rozliczanie żywienia pozajelitowego immunomodulującego

czas czytania: 4 min